ກ່ອນນັກຮຽນອະເມຣິກາປຜູ່ນຶ່ງ ຈະຮຽນຈົບຈາກມະຫາວິທຍາໄລ ຣະບົບ ສີ່ປີ Four-Years College or University ແລະຮັບປະກາດໄຊຍະບັດ ຂັ້ນປິຣນຍາຕຣີ Bachelor degree ນັກຮຽນຜູ່ນັ້ນ ອາດຈະຕິດຫນີ້ທະນາຄານເຖິງ ສອງຫມື່ນ ໂດລາ. ເປັນຫຍັງ?
ຍ້ອນວ່ານັກຮຽນຜູ່ນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຢືມເງິນມາຮຽນ ເພາະວ່າຣາຄາຮຽນ ໃນຂັ້ນມະຫາວິທຍາລັຍ ຖີບຕົວ ກາຍຄ່າຄອງຊີບທົ່ວໄປ. ການຊ່ວຍເຫລືອທຶນຮຽນ ແບບໃຫ້ລ້າ Grants ນັ້ນບໍ່ພຽງພໍ ກັບຄ່າຮຽນ. ນັກຮຽນມະຫາວິທຍາລັຍ ສ່ວນຫລາຍ ຕ້ອງອອກໄປ ເຮັດການເພີ້ມ. ສນັ້ນ ຂ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຈົບພາຍໃນ ສີ່ປີໄດ້.
ອີງຕາມສຖິຕິໃນໄລຍະ ໑໐ປີທີ່ຜ່ານມານີ້ ນັກສຶກສາທີ່ຮຽນຫນັງສືເຕັມອັຕຣາ ຈະໃຊ້ເວລາປະມານຫ້າປີ ຫລືຫລາຍກວ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະຈົບຫລັກສູດ ໔ ປີ ຂອງປຣິນຍາຕຣີ.
ຖ້າຜູ່ໃດເຂົ້າຮຽນຕໍ່ປຣິນຍາໂທ ຫລືເຂົ້າໄປຮຽນວິຊາຊີບສະເພາະ ຕົວຢ່າງໄປຮຽນຕໍ່ເປັນ ຫມໍ ແຮ່ງຍືດເຍື້ອ ແລະຫນີ້ແຮງຫລາຍຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ. ຕາມສເລັຍແລ້ວນັກຮຽນແພດຜູ່ນຶ່ງ ເມື່ອຮຽນຈົບໃຫມ່ໆ ຈະແບກຫນີ້ນັກຮຽນ ຫລື Student loan ກາຍ ສອງແສນ ໂດລາຕໍ່ບຸກຄົນ.
ຄຳຖາມຕໍ່ໄປມີຢູ່ວ່າ ການລົງທືນທາງດ້ານການສຶກສາຂັ້ນສູງ ຂອງນັກຮຽນອະເມຣິກາຜູ່ນື່ງ ຈະກຸ້ມຄ່າບໍ ຖ້າເບິ່ງພຽງແຕ່ ໃນແງ່ເສຖກິດ?
ໂດຍສະເພາະ ສຳລັບຜູ່ທີ່ຮຽນວິຊາແພທ ຫລືວິຊາຫມໍ ນັ້ນຖ້າຮຽນຈົບແລ້ວ ແມ່ນມີເປີເຊັນ ຍົກຣະດັບເສຖກິດ ຂອງຕົວເອງ ຂຶ້ນໄດ້ສູງໃນຣະຍະອັນສັ້ນໆໄດ້ ເຖິງວ່າ ຫນີ້ຮຽນຈະຫລາຍກວ່າຫມູ່ກໍຕາມ ແຕ່ເງິນເດືອນຂອງແພທຢູ່ອະເມຣິກາສູງຫລາຍ. ຕໍ່ມາອາດຈະແມ່ນ ພວກຈົບຈາກຝ່າຍກົດຫມາຍ ແລະຖ້າຈົບອອກມາຈາກ ມະຫາວິທຍາລັຍ ທີ່ມີຊື່ສຽງແດ່ ເປັນຕົ້ນຈາກ ຮາເວີດ ສແຕນຟອດ ແຮງມີເງື່ອນໄຂດີໃນການທີ່ ຈະໄດ້ເຮັດວຽກໃຫ້ບໍຣິສັດທະນາຄວາມໃຫຍ່.
ນອກຈາກຝ່າຍຫມໍ ຝ່າຍທະນາຍຄວາມແລ້ວ ທາງວິຊາການເງິນ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຫລາຍ ຍ້ອນເຫດຜົນ ທາງເສຖກິດເຫມືອນກັນ. ແຕ່ຫລັງຈາກມີການຮົດຕົວທາງເສຖກິດແລ້ວ ວິຊາທາງການເງິນ ຍັງໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມເຫມືອນເດິມບໍ່ ກໍຍັງບໍ່ຈະແຈ້ງ.
ຖ້າໃຜຈົບທາວດ້ານວິຊາວະກອນຕ່າງໆ ທາງດ້ານຊີວະສາດ ແລະທາງດ້ານ ໄອທີ ເງິນເດືອນໃນຕອນຮຽນຈົບໃຫມ່ໆ ກໍຢູ່ໃນຣະດັບສູງສົມຄວນ. ວຽກງານ ກໍຫາໄດ້ສະດວກພໍສົມ ໃນຕອນເສຖກິດບໍ່ມີການຮົດຕົວ. ນອກນັ້ນແລ້ວ ບັນດານັກສຶກສາ ພວກອື່ນເປັນຈຳນວນແສນໆຄົນ ທີ່ຈົບມາຈາກມະຫາທ້ອງຖິ່ນຕ່າງືເດ ການສຶກສາທີ່ໄດ້ຮັບມານັ້ນ ກໍໄດ້ນຳຜົນປະໂຍດທາງດ້ານເສຖກິດ ມາໃຫ້ຂ້າເຈົ້າເຫມືອນກັນບໍ່?
ຖ້າຈະເວົ້າໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ບັນດາພວກທີມີປະກາສໄຊຍະບັດຂັ້ນປຼິນຍາຕຣີແລ້ວ ຣາຍໄດ້ຈະສູງກ່ວາ ພວກທີ່ຈົບຂັ້ນວິທຍາລັຍ (High School Diploma) ປະມານ $໒໐.໐໐໐ ຕໍ່ປີ ($໕໒.໒໐໐ vs $໓໐.໔໐໐) ຫລືເກືອບ ນຶ່ງລ້ານໂດລາ ($໒.໑ ລ້ານ vs $໑.໙ ລ້ານ) ໃນຊົ່ວຊິວິດ ອີງຕາມສະຖິຕິປິ ໒໐໐໐ ຂອງຫ້ອງການເກັບກຳພົລເມືອງ ຂອງ ຣັຖບານກາງ ຂອງສຫະຣັຖ.
ເວົ້າລວມແລ້ວ ການລົງທຶນໃນດ້ານການສຶກສາຂັ້ນມະຫາວິທຍາລັຍ ເພື່ອຕົນເອງນັ້ນ ກຸ້ມຄ່າ ຖ້າຈະເບິ່ງພຽງແຕ່ດ້ານເສຖກິດເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ເຫນືອໄປນັ້ນ ການສຶກສາພາໃຫ້ຊາດແລະປະຊາຊົນ ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ ທາງດ້ານສຸຂພາບ ທາງດ້ານຈິດໄຈ ແລະພາໃຫ້ສັງຄົມເຂັ້ມແຂງອີກດ້ວຍ.
ສນັ້ນ ຊາດໃດ ທີ່ເບິ່ງກວ້າງເຫັນໄກ ຜູ່ນຳຂ້າເຈົ້າ ຈະເສັຍສະຣະ ມໍຣະສຸມ ລົງທຶນໃຫ້ປະຊາຊົນທຸກຣະດັບ ໃຫ້ມີໂອກາດໄດ້ຮັບການສຶກສາ ໄດ້ຫລາຍເທົ່າໃດໄດ້ ຍິ່ງດີ.
Posts
